بازارمج

شب دکفته. مشتری دِ پیدا نیه. چنتا
دسته سیرَبرگ و تربچه، دونه سانه مورغانه، جه امروزَ بار بمانسته یه دوکونه
زیبیل َ مئن. چادرَ جه کمر واکونه خوسر نهه. خوره گِه:

خودا بوکونه پلا، نهاره جه بمانسته بی. سیرابیجه اَمرا، جغلان دوست داریدی.

برگردان:
“بازارگرد”یا دستفروش
شب شده. دیگر از مشتری خبری نیست. چند دسته برگ سیر و تربچه، دو سه تا تخم
مرغ، باقیمانده از بار امروز را توی زنبیل می اندازد. چادر را از کمر باز
می کند و روی سرش می گذارد. با خودش می گوید:
خدا کنه پلو از نهار باقی مونده باشه. با سیرابیج*، بچه ها دوست دارن.

*سیرابیج: غذایی ساده از برگ سیر و تخم مرغ.

همچنین بخوانید:   شعرهای پارک- قصۀ 9

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *