هزار سال

هیزار سالَ خنده
می لبَ سر
بخوشکسته نهاَ
هیزار سالَ ناجه
می دیلَ میان

هزار سال خنده

بر لبم

خشکیده

هزار سال آرزو

در دلم

همچنین بخوانید:   چی بوبوسته هسا!/ چی شده حالا!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *