همه‌ی نوشته‌های فکرآزاد

مجسمه

 چی خُب فَتاشتی می دیله سنگاَ
نیویره
اَمی خاطرخواهی مجسمه
چوطو وا گولاز بوکودیبی
توقایی میدانَ سر


چه خوب تراشیدی سنگِ دلم را
وگرنه
مجسمه خاطرخواهی ما
چگونه باید فخر می فروخت
در میدان عشق

فال

بی تو می سرَا زنم به دار و دیفال
گیج گیجی خورم نانم چوطو بهِ می حال
همّه تان گیدی مستاکودم می بزِمَه
واخب نی ییدی توشکه بوخورده می فال

…..
بی تو سرم را به دارو دیوار می زنم
تلوتلو می خورم نمیدانم چه حالی می شوم
همه می گویند مست کردم و می زده ام
خبرندارند که گره خورده فال من

خاخورزا / خوهرزاده

یعنی تو خالاَ داری؟ می چوم تلس بوکوده آخه زای! یعنی ایتا خاخورزا واَ بدارم اونم اَجور بی وفا! من چی گناهی بوکودم می دیله توشکه بزم به تی دیل آخر زای! کم تره زحمت بکشم! تی آبخانه آبَ کم خالی بوکودم؟ جه می خاخور کمتر تی غورصه بوخوردم؟ می دیله خوشی تویی زای! من کی هرماله اینتظاری جه تو نارم! فقط هر ماه ایوار واَ بایی اَ خانه دراَ بزنی؟ باز خدا همسادانَ پهرومارا بیامورزه! بازار شوندریدی، مره م خرید کونیدی. ادامه خواندن خاخورزا / خوهرزاده

چیسی تو!/ چه هستی تو

ﻧﯿﮕﺎ ﺑﻮﮐﻮﺩﯼ ﻣﺮﺍَ

ﺷَﻮﺍﻟﻪ ﺍﯼ ﺑَﻮﺍﺭﺳﺘﻪ

ﭼﯽ ﺁﺗﺸﯽ ﺑﯿﮕﯿﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺟﺎﻧﻪ

ﺟﻪ ﻣﻦ ﺩَﻭﺍﺭﺳﺘﻪ

ﻟﻮﭼﺎﻥ ﺑﺰﻩ ﺍﯾﯽ ﻭ ﻣﺤﻞ ﻧﻨﺎﯾﯽ

ﺑﻮﺷﻮﯾﯽ ادامه خواندن چیسی تو!/ چه هستی تو

کوچه (داستان کوتاهِ کوتاه)

نانم کویا اونا بیده دارم. سرو دیم اونه شین خیلی مره آشنایه. صحبتَ سرَ واکودنه رِه، واورسم:

– آقا پسر! ببخشید اَ کوچه نام چیسه؟

جواب دیهه:
– صومابجار!

گمه:

– دانم، اَ کوچه گم!  اَ فرعی کوچه!؟ ادامه خواندن کوچه (داستان کوتاهِ کوتاه)