کانال گیله قصه در تلگرام

سلام. این کانال گیلˇقصه است که هر شب ساعت ۱۱:۳۰ یک داستان گیلکی صوتی پخش می کند. زمان قصه ها حداکثر ۱۰ دقیقه ست. این کانال بهانه ای ست تا گیلکی بشنویم. گیلکی یاد بگیریم و گیلکی حرف بزنیم. اگر داستان گیلکی دارید و یا می توانید داستانی را به گیلکی ترجمه کنید و می توانید آن را بخوانید و اقوامی دارید که قصه بلدند و تعریف می کنند آن را ضبط کنید و با ما تماس بگیرید و برای ما بفرستید. از فرمت۳gp، mp3 و…استفاده کنید و مستقیم از تلگرام ضبط نکنید. بدیهی ست که قصه ها مطابق فضای رسمی نشر در کشور ما، ایران عزیزست. این کانال را به دوستان خود در سراسر جهان معرفی کنید. خرده فرهنگ ها میراث بشری هستند و مدرنیته تاکید بر حفظ این میراث دارد.

https://telegram.me/gileghesseh

حتما از نظر خودتان ما را مطلع کنید، صفحه شخصی پرویز فکرآزاد در تلگرام:   http://telegram.me/fekrazad

سلأم. اين کأنألˇ گيلˇ قصه يه کي هر شب ساعتˇ ۱۱:۳۰ ايتأ صؤتي گيلˇ قصه پخش کۊنه. قصه زمأن حدود ده دقه ايسه. أ کانال بؤنه يه کي گيلکي بيشناويم. گيلکي يأد بيگيريم و گيلکي گب بزنيم. اگر داستان داريدي يأ تانيد داستانانه به گيلکي واگردانيد و يا آشنايي داريدي کي قصه بلديد و تانيد تعريف بوکونيد، اونأ ضبط بوکونيدو أمره اوسه کۊونيد. جه تؤپؤق زين نترسيد چون أمأ اديت کۊنيم. از فرمت mp3, 3gp, amr و… استفاده بۊکۊنيد. يعني مستقيم جه تلگرأم ضبط نۊکونيد. معلومه کي قصه يان مطأبق فضأي رسمي نشر أمي کشور عزيز ايران ايسه. شيمي قصه يأنˇ رأفا ايسأييم. گيلˇ قصه کأنالˇشيمي دوستأنأ معرفي بۊکونيد
https://telegram.me/gileghesseh

gilghesse

مهربانی گرافی

 با خودم گفتم ای وای! کی نوبتم میشه؟ منشی برگه ای دستم داد و گفت فعلا  شش هفت لیوان آب بخورید و راه برید تا صداتون کنم

توی سالن انتظار جایی برای نشستن وجود نداشت ولی در اتاق مجاور چند صندلی خالی بود و زنی در قُطر اتاق قدم می زد. نشستم و در بطری را باز کردم و یک لیوان آب ریختم و خوردم.

اگر مثانه ام زود پر بشه و نوبتم نشه؟ بازم ناچار بشم مثل دفعه قبل تخلیه کنم و نوبتم از بین بره چی؟ ای وای با این درد پهلو چکار کنم؟

انگار فکرم را خوانده باشد گفت: نگران نباشید. گفتم: آخه از راه دور اومدم. شب هم بشه دیگه مصیبته واسم رانندگی کردن. والله نمی دونم چی میشه باز این دفعه.

دیگر به او نگفتم یعنی خجالت کشیدم که بگویم خیلی نمی توانم خودم را نگهدارم. نگاه تکیده اش را به من دوخت و گفت: نگران نباش درست میشه.

بطری آب خالی شده بود که مرد جوانی داخل اتاق آمد: ادامه مطلب

ﯾﮏ ﺗﮑﻪ ﻧﺎﻥ

 ﻧﺎﻥ ﺑﺮﺑﺮﯼ ﺧﺸﺨﺎﺷﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﭘﺴﺮﮎ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﺗﺎﺯﻩ ﯾﺎﺩﻡ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﻨﺪ ﺟﻠﺴﻪ ﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﻃﻮﻻﻧﯽ، ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﭼﺎﯼ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ام.

ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﯾﺎ ﻧﮕﺎﻩﮔﺮﺳﻨﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ. ﻓﻮﺭﯼ ﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﻠﻮ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺗﻌﺎﺭﻑ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﻭ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ :

ﻣﺮﺳﯽ ﭘﺴﺮﺟﺎﻥ ! ﺍﻻﻥ ﺳﺮ ﮔﺬﺭ ﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﯿﺮم.

ﺗﮑﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻢ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ :

ﺣﺎﻻ ﺍﯾﻦ ﺗﯿﮑﻪ ﺭﻭ ﺑﺨﻮﺭﯾﺪ، ﺻﻒ ﻧﻮﻧﻮﺍﯾﯽ ﺷﻠﻮﻏﻪ !

ﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻮ ﺩﻫﻨﻢ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻡ و ﺑﻪ ﻗﺪ ﻭ ﺑﺎﻻﯼ ﭘﺴﺮﮎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ .  ﯾﮏ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﭘﯿﭻ ﮐﻮﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ ﻭ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ.

کوچه

نمی‌دانم کجا او را دیده‌ام. قیافه‌اش خیلی آشناست. برای اینکه سر صحبت را باز کنم می‌پرسم:

– آقاپسر ببخشید! نام این کوچه چیه؟

جواب می‌دهد:

– صومعه بیجار

می‌گویم:

– می‌دونم، این کوچه رو می‌گم! این کوچه فرعی رو؟ ادامه مطلب

انار

  چرا هر چی من می گم تو فقط می گی “انار، انار”! زبونت را زنبور نیش زده؟ از موی سفیدت خجالت نمی کشی؟ از این دو نخ شفید! تو مگه خواهر و مادر نداری؟ بازم می گه “انار”. چرا باید صدامو بلند نکنم؟ می ترسی همسایه ها بشنوند؟خب بذار بشنوند، تو یکی دیگه برام از فرهنگ آپارتمان نشینی حرف نزن! اگه حالیت بو، این غلطو نمی کردی! منه بدبختو بگو تازه رسیدم خسته و کوفته، اومدم دراز بکشم رو کاناپه که یه کم آرامش بگیرم،زن و بچه ی خودت بودن، اگه یهو می دیدن دوتا چشم نامحرم، مث دزادا، میخ اونا شده، زهره ترک نمی شدند؟ها؟ ادامه مطلب