تهران دیگر سپانلو ندارد

s
محمدعلی سپانلو شاعر، روزنامه نگار، منتقد ادبی و مترجم سرشناس ایرانی در سن ۷۵ سالگی درگذشت.

وی از روز سه شنبه ۱۵ اردیبهشت به علت ناراحتی ریوی و تنفسی در بخش ICU بیمارستان سجاد بستری شده بود.

محمد علی سپانلو یکی از بنیان‌گذاران کانون نویسندگان ایران که به او لقب «شاعر تهران» داده اند، متولد ۱۹ آبان ۱۳۱۹ بود که کتاب‌های شعری همچون «خانم زمان»، «منظومه خاک» «ساعت امید» و «پاییز در بزرگراه» از او به جای مانده است که از این میان «خانم زمان» و «خاک» به همراه دو منظومه دیگر به نام‌های

«پیاده‌روها» و «هیکل تاریک» مجموعه‌ای را با عنوان «منظومه تهران» تشکیل داده‌اند.به تازگی دو کتاب از او روانه بازار شده بود که یکی از آن ها در برگیرنده نقدها و مقالات ادبی و هنری و دیگری مجموعه ای از گفت و گوهای این شاعر بود.

سپانلو همچنین  در فیلم های رخساره به همراه میترا حجار در سال ۱۳۸۰، شناسایی (۱۳۶۶)، ستارخان (۱۳۵۱) و آرامش در حضور دیگران (۱۳۵۱-ساخته ناصر تقوایی) به ایفای نقش پرداخته است.

«هسا شعر»؛ سروده‌ای برای این روز‌ها

در فراز و فرود روزگار و گذشت ایام، جهان اطراف ما دستخوش تغییر می‌شود؛ همان‌گونه که افکار و نگرش، دل مشغولی‌ها و دلواپسی‌های آدم‌ها و سبک زندگی دچار دگرگونی می‌شود، شعر‌ها و داستان‌ها، نقاشی‌ها، عکس‌ها و دیگر آثار هنری هم سکون را نمی‌پذیرند و در قالب شیوه‌های نو ارتباطشان را با مخاطبان تداوم می‌بخشند و به این ترتیب سبک‌های جدید در سایه سار مدرنیته متولد می‌شوند.
از راست پوراحمد جکتاجی، رحیم چراغی، پرویز فکرآزاد
از راست پوراحمد جکتاجی، رحیم چراغی، پرویز فکرآزاد

 

 همان‌گونه که هسا شعر در دل گیلان سبز پا به گیتی نهاده است. «هسا شعر»، شعر امروز است. شعری کوتاه اما عمیق برای مخاطب پر مشغله این روز‌ها.
هسا شعر که برخی آن را شبیه به هایکوهای ژاپنی دانسته‌اند، در واقع سبکی مدرن از شعر گیلکی و در ادامه مازندرانی است که در آغاز سال‌های دهه هفتاد از سوی شاعران گیلک زبانی چون «محمد بشرا»، «رحیم چراغی» و «محمد فارسی» بنا نهاده شد.
در بعضی از اشعاری که با این سبک سروده شده‌اند، به رغم مدرن بودن، فضای بومی طبیعت گیلان جریان دارد و کمتر اثری از شهر و شهرنشینی امروز وجود دارد. مثلا «هوشنگ عباسی» سروده است:

ادامه خواندن «هسا شعر»؛ سروده‌ای برای این روز‌ها

کوجی بانی گیشه/ عروسک قدیمی

عکس از موزه عروسک های ملل. کارگاه گیلان
عکس از موزه عروسک های ملل. کارگاه گیلان

عروسکی قدیمی‌یم
میان صندوقچه کهنهَ ت
از کودکیَ ت بپرس
خبرَ حال مرا دارد؟

شعر اصلی گیلکی:

ایتا قدیمی گیشه‌یم
تی کهنه صندوقچه میان
واپرس تی کوجی بانی‌یا
جه می حال خبر داره؟

 

تک چراغ روشن هنر و ادب رشت. مصاحبه با روزنامه همشهری

DSC_0814پرویزفکرآزاد هنرمندی است که  با پیشینه سه دوره عضویت در هیات مدیره خانه فرهنگ گیلان  هم اکنون ریاست این  هیئت مدیره را بر عهده دارد.

     وی  در روز ۲۷ اسفند سال ۱۳۳۳  زیر آسمان شهر رشت چشم به  جهان گشود.  در کارنامه هنریِ فکر آزاد  فعالیت در عرصه هایی چون  شعر، داستان، عکس و فیلم کوتاه درج شده است. توجه او به زبان گیلکی در آفرینش آثار هنری  ستودنی است. آثار او در نشریاتی چون بازار، نقش قلم، کادح، كتاب كادوس، گيله‌وا، دادگر، فرهیختگان، همشهری، ره آورد گیل و  آوای شمال به چاپ رسیده است.

پرویز فکر آزاد در گفتگو با خبرنگار همشهری اظهار کرد: خانه فرهنگ گیلان در سال ۱۳۸۰ به همت جمعی از هنرمندان گیلانی در رشت تاسیس شد. البته اولین تلاش‌ها برای ایجاد خانه‌ای که جایگاه دیدار و عرضه آثار هنرمندان و اهالی فرهنگ این دیار باشد دریکی از روزهای زمستانی سال ۷۷ درجمعی خصوصی مطرح شد. این ایده کم کم جان یافت و نخستین هسته‌ آن در روزهای پایانی همان سال پا گرفت. ادامه خواندن تک چراغ روشن هنر و ادب رشت. مصاحبه با روزنامه همشهری

مهربانی گرافی

 با خودم گفتم ای وای! کی نوبتم میشه؟ منشی برگه ای دستم داد و گفت فعلا  شش هفت لیوان آب بخورید و راه برید تا صداتون کنم

توی سالن انتظار جایی برای نشستن وجود نداشت ولی در اتاق مجاور چند صندلی خالی بود و زنی در قُطر اتاق قدم می زد. نشستم و در بطری را باز کردم و یک لیوان آب ریختم و خوردم.

اگر مثانه ام زود پر بشه و نوبتم نشه؟ بازم ناچار بشم مثل دفعه قبل تخلیه کنم و نوبتم از بین بره چی؟ ای وای با این درد پهلو چکار کنم؟

انگار فکرم را خوانده باشد گفت: نگران نباشید. گفتم: آخه از راه دور اومدم. شب هم بشه دیگه مصیبته واسم رانندگی کردن. والله نمی دونم چی میشه باز این دفعه.

دیگر به او نگفتم یعنی خجالت کشیدم که بگویم خیلی نمی توانم خودم را نگهدارم. نگاه تکیده اش را به من دوخت و گفت: نگران نباش درست میشه.

بطری آب خالی شده بود که مرد جوانی داخل اتاق آمد: ادامه خواندن مهربانی گرافی

مادر

mam
عکس از پرویز فکرآزاد ۱۳۵۳

 

پر می‌گیرد
کودکی یم
وقتی ترا به خاطر می‌‌آورم
حجم خانه
برای بزرگی‌ات کم است

گیلکی:

پراَ گیره
می کوجی بانی
وختی ترا خاطر آورم
خانه حجم
تی بزرگی ره کمه

 

درباره پرویز فکرآزاد

پرویز فکرآزاد

پرویز فکرآزاد، متولد ۲۷ اسفند ۱۳۳۳ در رشت، هنرمند معاصر گیلانی است که در زمینه های گوناگونی به زبان‌های فارسی و گیلکی مانند شعر، داستان، عکس و فیلم کوتاه و … فعالیت دارد. آثار او در نشریاتی چون بازار، نقش قلم، کادح، كتاب كادوس، گيله‌وا، دادگر، فرهیختگان، همشهری، ره آورد گیل،  آوای شمال و… به چاپ رسیده است. او چند کتاب در دست تهیه دارد که در حال ویرایش بوده و امید می‌رود که به زودی به چاپ برسد.

از دیگر فعالیت های او می توان به سه دوره عضویت وی در هیئت مدیره خانه فرهنگ گیلان اشاره نمود.

مصاحبه عطر شالیزار – مصاحبه با همشهری اینجا و اینجا – مصاحبه با گیل خبر

فیلم برگزیده جشنواره زبان مادری

فیلم کوتاه”گاره سری”  اثر پرویز فکرآزاد به عنوان فیلم برگزیده اولین جشنواره زبان مادری”گیلان زاکان” انتخاب شد.
این جشنواره در روز دوم اسفند برابر با ۲۱ فوریه و در روز جهانی زبان مادری در رشت برگزار گردید.
گاره سری به معنی لالایی ست.

“Gare Sari” (=lullaby), a film by Parviz Fekrazad has been nominated as the best film in the first mother tongue festival called “Guilan zakan” (=Guilan children).
This festival held in 21st, February 2015 (International day of mother tongue) in Rasht, Iran.

عکس تلگراف خانه رشت
تلگراف خانه رشت