زنبورها

بهار را با شكوفه ها آغاز ميكنيم.
زنبورها وشهد چينان
در كمين بهار انتظار ميكشند.
عسل، راز شكوفه ها را در محاق ميگيرد،
و زندگي، از تلخي به شيريني
و برعكس،
اين دايره قسمت را دور مي زند.
ما در كجاي اين روزگار كهنسال
كام ها و ناكامي ها را
تجربه ميكنيم؟
عمر،
حاصل اين گردش،
شيرين است
اگر،
اميد ، در كنگره هاي چند ضلعي كندوها
نشا، شده باشد.
وزنبورها را دوست خواهيم داشت.
ونيش ها ونوش ها را هم.
تهران بهار1383