داستان کوتاهِ کوتاه(مینیمال)

ایتا خشکه شاخه، تک دکفته تَرَه شاخانه میان. چنار دار، خو تکلیفه نانه. شایدم پارساله یاد آوره کی هَه شاخه، چی خُرّم و سرسبز بو و هسا اونه چشمَ جه پرپر کرا بِه.

تازه ولگانه مرا اونه خُب واپوشانه. اینگاری خو بمرده زاکه کشه گیفته. اگر بتانسته بی چی چی نِه نَا دوخادی کی بایید هَه شاخه سرم بازی بوکونید. هنی امید داره خشکه شاخه، زپه بزنه.

برگردان:

شاخه ای خشک، تک افتاده بین شاخه های جوان. درخت چنار، تکلیفش را نمی داند. شاید سال پیش را بیاد می آورد که این شاخه، چه سرسبز و خرّم بود و حالا جلوی چشمش دارد پرپر می شود. با برگ های تازه، آن را در برگرفته. انگار بچه ی مرده اش را بغل کرده. اگر می توانست گنجشگ ها را صدا می کرد که بیایند و روی این شاخه هم بازی کنند. هنوز امیدوار است  روی شاخه ی خشک، جوانه بروید.

همچنین بخوانید:   تفاوت

درباره فکرآزاد

پرویز فکرآزاد، متولد ۲۷ اسفند ۱۳۳۳ در رشت، هنرمند معاصر گیلانی است که در زمینه های گوناگونی به زبان‌های فارسی و گیلکی مانند شعر، داستان، عکس و فیلم کوتاه و … فعالیت دارد. آثار او در نشریاتی چون بازار، نقش قلم، کادح، كتاب كادوس، گيله‌وا، دادگر، فرهیختگان، همشهری، ره آورد گیل، آوای شمال و… به چاپ رسیده است. او چند کتاب در دست تهیه دارد که در حال ویرایش بوده و امید می‌رود که به زودی به چاپ برسد.

4 دیدگاه در “داستان کوتاهِ کوتاه(مینیمال)

  1. سلام دوست خــــــــــوبم وبـــــــــلاگ خيلي خوبي داري….

    مــــيشه به منم ســــر بزنــي ؟خوشــــــــــحـال ميشم!!!

    تموم مطالبـــمو بخــون خيلــــي احســـاســاتين همشونـو خـــودم نـــوشتم

    توروخدا نظـــــــــر يادتون نــره….

    ***بهداد افسوس***


    سپاس. چشم!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *