کوچه (داستان کوتاهِ کوتاه)

نانم کویا اونا بیده دارم. سرو دیم اونه شین خیلی مره آشنایه. صحبتَ سرَ واکودنه رِه، واورسم:

– آقا پسر! ببخشید اَ کوچه نام چیسه؟

جواب دیهه:
– صومابجار!

گمه:

– دانم، اَ کوچه گم!  اَ فرعی کوچه!؟

گِه:

– کوچه ‌ی شادمان.

باذون مرا واورسه:

– شوما ساغرسازانی ایسید؟

جواب دهم:

– بعله ولی اَ کوچانَ ایسم همه تان عوضاَ بوسته.

مراَ فاندره:

– کوچانَ نام عوضاَ بوسته، آدمان چی؟

گم:

– آدمانم عوض بوستید. مثلا خوده شما پسرجان! مره خیلی آشنایی ولی ترا نتانم شناختن!

ایتا کوجه خنده کونه و راه دکفه شه. کوچه دگردَ سر، واگرده، خو عینکَ اوسانه و مرا فاندره. فکری بَمَه.  می جوانی

دورانَ عینک، اونی دس چی کونه؟

 

برگردان:

نمیدانم کجا او را دیده ام. قیافه اش خیلی آشناست. برای اینکه سر صحبت را باز کنم می پرسم:

– آقاپسر ببخشید! اسم این کوچه چیه؟

جواب می دهد:

– صومعه بیجار

می گویم:

– می‌دونم، این کوچه رو می‌گم! این کوچه فرعی رو؟

می گوید:

– کوچه شادمان

بعد می‌پرسد:

– شما اهل محله ساغریسازان هستید؟

جواب می‌دهم:

– بعله ولی این کوچه‌ها‌ اسم‌‌هاشون عوض شده.

نگاهم می‌کند:

– نام کوچه‌ها عوض شده. آدما چی؟

می گویم:

– آدما هم عوض شدن. مثلا خود شما پسرجان! خیلی برام آشنایی ولی نمی تونم بشناسمت!

لبخند می‌زند و راه می افتد می‌رود. سر پیچ کوچه، برمی‌گردد، عینکش را برمی‌دارد و نگاهی به من می‌اندازد. فکری

می‌شوم. عینک دوران جوانی‌ام در دست او چه می‌کند؟

 

همچنین بخوانید:   موشته لوق/مژدگانی

درباره فکرآزاد

پرویز فکرآزاد، متولد ۲۷ اسفند ۱۳۳۳ در رشت، هنرمند معاصر گیلانی است که در زمینه های گوناگونی به زبان‌های فارسی و گیلکی مانند شعر، داستان، عکس و فیلم کوتاه و … فعالیت دارد. آثار او در نشریاتی چون بازار، نقش قلم، کادح، كتاب كادوس، گيله‌وا، دادگر، فرهیختگان، همشهری، ره آورد گیل، آوای شمال و… به چاپ رسیده است. او چند کتاب در دست تهیه دارد که در حال ویرایش بوده و امید می‌رود که به زودی به چاپ برسد.

2 دیدگاه در “کوچه (داستان کوتاهِ کوتاه)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *