همزمان با بزرگداشت دکتر معین، خانه فرهنگ گیلان  فیلم مستند «یادآر زشمع مرده، یادآر» (زندگینامه ی دکتر معین) را به نمایش می گذارد. این برنامه چهارشنبه 14 تیر 91 از ساعت 18 در سالن اجتماعات مرکز بهداشت رشت و با حضور کارگردان فیلم و خانواده ی دکتر معین برگزار می شود.

دکتر محمد معین در روز ۹ اردیبهشت ۱۲۹۷ در حوالی رشت به دنیا آمد. پدرش شیخ ابوالقاسم از روحانیان شهر بود. بر طبق صفحهٔ اول دستخطی که وی دربارهٔ زندگی خود نوشته، تاریخ تولد وی ۱۷ رجب سال ۱۳۳۲ (قمری) برابر با ۲۱ جوزای سال ۱۲۹۳ است. در متن دانشنامهٔ دکتری سال تولَد وی ۱۲۹۱ ذکر شده‌است. ولی در نوشتهٔ قاب‌شده‌ای که در خانهٔ وی و در اتاق کارش به دیوار آویخته‌است تاریخ تولد او دوشنبه ۹ اردیبهشت ۱۲۹۷ نوشته شده‌است. ادامه خواندن زندگینامه دکتر معین ←

عباس امیری هنرمند ارزنده گیلانی در یک حادثه رانندگی در گذشت. او برای بازی در پروژه تلويزيوني ” صبح بخير سركار”، از رشت عازم فومن بود. این ضایعه را به جامعه هنری ایران و خانواده او بویژه همسر گرامی اش تسلیت می گوییم.

عباس امیری متولد 1329 بود بازیگری را در عرصه تئاتر گیلان و از دوران جوانی شروع کرد و بعد به سینما روی آورد. بازی درخشان او در فیلم سردار جنگل و در نقش حاج احمد کسمایی به یاد ماندنی است.

فعالیت های وی به عنوان بازیگر

     ۱ – حضرت يوسف (۱۳۸۶)
۲ – جايی در دوردست (۱۳۸۴)
۳ – سفر به هيدالو (۱۳۸۴)
۴ – به من نگاه كن (۱۳۸۱)
۵ – اثيری (۱۳۸۰)
۶ – تيك (۱۳۸۰)
۷ – قاعده بازی (۱۳۷۶)
۸- هفت سنگ (۱۳۷۶)
۹ – اعتراف (۱۳۷۵)
۱۰- روز شيطان (۱۳۷۳)
۱۱ – روز واقعه (۱۳۷۳)
۱۲ – دمرل (۱۳۷۲)
۱۳ – عصيان (۱۳۷۲)
۱۴ – حمله خرچنگها (۱۳۷۱)
۱۵ – افسانه مه پلنگ (۱۳۷۰)
۱۶ – گرگهای گرسنه (۱۳۷۰)
۱۷ – عروس (۱۳۶۹)
۱۸ – اُ – منفی (۱۳۶۸)
۱۹ – تفنگ های سحرگاه (۱۳۶۷)

     ۲۰ – آتش در زمستان (۱۳۶۴)

“تقديم به مدير وبسايت پريا”

اسلحه را به زمين مي كوبد.

دختركان او را گلباران مي كنند.

سرباز در جستجوي نگاهي آشناست.

سرباز، وقتي گل را از دختر گرفت، نشست و به تصوير خود توي آب جويي كه از كنار تانك مي گذشت خيره شد.

يكشنبه89/11/10 ساعت 17 تا 20 / برنامه ي ويژه سينما : مروري بر فيلم هاي فيلمساز گيلاني پرويز فکرآزاد.

در خانه فرهنگ گیلان

اسامی فیلم ها:

۱- آرزوهاي بزرگ 5 دقيقه

۲- ناودان:  1.5 دقيقه

۳- يك نما يك زندگي: 3 دقيقه

۴- غروب: 8 دقيقه ادامه خواندن برنامه ويژه سينما در خانه فرهنگ گيلان ←

با همه چيز و همه كس مبارزه مي كرد. به جز با خودخواهي هايش.

مرا به طرف راست بسترش تبعید کرده. از وقتی که آرتروز به شانه ی چپ ام زده!

(تقديم به وبلاگ گیله مرد ).

كف دست كوچكش را به طرف ماشين ها گرفت. هيچكس حتي بوق هم نمي زد. چند لحظه بعد با غرور، فرمان حركت داد. وقتي كه صف مدرسه اش، عرض خيابان را طي كرد.

تقدیم به شهلا شهابیان که این داستانک را به نوعی باعث و بانی شده!

تنها تر از آن بود که روی شاخه دوام بیاورد. خودش را رها کرد؛ و پای درخت، بین برگ های زرد و نارنجی دیگر آرام گرفت.

 سرش گیج رفت. تلویزیون را خاموش کرد. سروصدای گنجشگ ها، ریخت توی اتاق، وقتی که پنجره باز شد.

کسی به استقبالش نیامده بود. نیم ساعتی توی ایستگاه نشست. برای
مقصدی دیگر بلیط خرید و منتظر سوت قطار بعدی شد.